«آینده از آن ملتی است که گذشته خود را بشناسد»

این جمله پر معنا در وصف امروز پرسپولیس بسیار صادق است.خیلی از افراد به خاطر پست هایی که میگذارم و حرفهایی که میزنم از من انتقاد میکنند و میگن که تو پرسپولیس رو به خاطر بازیکنانش دوست داشتی و چون الان اون بازیکنان در پرسپولیس نیستند این حرفها رو میزنی!

شاید حرف اونها در نگاه اول درست باشه اما اگر چنین بود و اگر من پرسپولیس رو دوست نداشتم هیچ وقت انقدر به خاطر برد و باخت پرسپولیس خوشحال یا غمگین میشدم؟اگر من پرسپولیس رو دوست نداشتم و اون بازیکنان رو دوست داشتم پس چرا با رفتن اونها هنوزم من برای پرسپولیس و عشقم به پرسپولیس مینویسم؟پس چرا انقدر خودم رو به آب و آتیش میزنم که چرا پرسپولیسم انقدر ضعیف شده؟

من پرسپولیس رو دوست دارم و هر چیزی که میگم فقط برای خاطر عشقم به پرسپولیسه.به خاطر اینه که دلم میخواد بازیکنایی توی پیراهن پرسپولیس باشند که لیاقت این پیراهن رو داشته باشند.بازکنایی که بدونند این پیراهن چه حرمتی داره.بازیکنایی که غیرت سرخ داشته  باشند.بازکنایی که همه حرفشون پول نباشه و به خاطر پول پرسپولیس رو نفروشند.امروز چند تا از  بازیکنای پرسپولیس چنین خصوصیتی دارند؟چندتاشون حاضر نیستند به خاطر چند میلیون تومن پول بیشتر به تیم دیگه برند؟چند تاشون انقدر پرسپولیس براشون عزیزه که حاضر باشند به هر قیمتی شده این پیراهن رو از دست ندهند؟آیا جز محسن و سپهر و شیث و کریم کس دیگری چنین خصوصیتی دارد؟

به راستی که آینده از آن ملتی است که گذشته خود را بشناسد.

اگر امروز بازیکنان پرسپولیس گذشته خود و غیرت بازیکنان گذشته پرسپولیس را میشناختند،اگر میدانستند پرسپولیس چه تیمی بود و چه فرقی با سایر تیمها داشت که توانست 30 میلیون هوادار داشته باشد و اگر میدانستند پوشیدن این پیراهن چه مسئولیتی میطلبد و اگر میدانستند که غیرت سرخ چیست امروز وضع تیم ما چنین نبود و  ما میتواستیم با اطمینان بگوییم که آینده از آن ماست.

ولی اکنون ما نمیتوانیم چنین ادعایی داشته باشیم  و تنها دلیل آن هم بازیکنانی هستند که هیچ بویی از غیرت سرخ نبردند.بازیکنانی که از شدت بی غیرتی امروز باید به آنها لقب بازیکنان صورتی را داد.بازیکنانی که دیگر سرخ نیستند...

تیم ما بعد از بازی با استیل آذین_ که آقایان به زور میخواهند برچسب تیم دوم پرسپولیس را به آن بزنند_دومین شکست فصل خود را تجربه کرد.این شکست به هیچ وجه حق تیم ما نبود چرا که پرسپولیس در تمام بازی نسبت به استیل آذین برتر بود و چه بسا اگر هادی نوروزی آن تک به تک را خراب نمیکرد نتیجه چیز دیگری رقم میخورد.با این حال از سر بدشانسی در در دقیقه 90 گل دوم استیل آذین وارد دروازه پرسپولیس شد تا پرسپولیس با چشیدن طعم دومین باخت خود دوباره وارد حاشیه شود و دوباره سخن تعویض سرمربی بر سر زبان ها بیفتد.

هواداران پرسپولیس صبور باشید.چرا که تیم پرسپولیس برای موفقیت به امید و زمان نیاز دارد.امروز که عباس انصاریفرد از پرسپولیس رفته و حاج حبیب به تیم بازگشته است ما باید کمی به تیم فرصت دهیم.اگر کمی صبر کنیم حاج حبیب با درایت خود بار دیگر تیم را به روزهای اوجش بازمیگرداند.مطمئن باشید که با رفتن عباس انصاریفرد همدلی و یک رنگی به تیم باز میگردد و باری دیگر همه بچه ها دست در دست هم برای قهرمانی خواهند جنگید.

آیا دادن شعار "کرانچار حیا کن پرسپولیس رو رها کن" در چنین شرایطی درست است؟ آیا مشکل پرسپولیس سرمربی آن است؟آیا با رفتن کرانچار همه مشکلات ما حل میشود؟

به خدا چنین نیست.چرا شماها انقدر زودباور و ساده لوح هستید؟کسانی که شما را به دادن چنین شعاری تحریک میکنند صلاح پرسپولیس را نمیخواهند آنها تنها در فکر منافع شخصی خودشان هستند.شما را به خدای پرسپولیس قسم میدهم که اندکی بیندیشید،چه کسی پشت این ماجراست؟چه کسی از برکناری کرانچار سود میبرد؟

بهتر نیست این بار با عقل و منطق خود بیندیشیم و برای هرچه بهتر شدن پرسپولیس لیگ نهم دعا کنیم؟

من هفته گذشته بالاخره فیلم مردان پرسپولیس 2 رو خریدم  دیدم و با دیدنش بار دیگر خاطرات 2 فصل اخیر برام زنده شد.واقعا چقدر عمر آدم زود میگذره.انگار همین دیروز بود که در دقیقه 96 اون معجزه اتفاق افتاد.فیلمش خیلی قشنگ بود و به همه کسانی که این فیلم رو ندیدند توصیه میکنم که این فیلم رو بخرند و ببینند.

اما من از سر کنجکاوی فیلم "آبی لستقلالی2"رو هم دیدم.اول باید بگم با اینکه کارگردان مردان پرسپولیس و آبی استقلالی یک نفر هست ولی آبی استقلالی به پای مردان پرسپولیس نمیرسه.اینم از سر تعصب نمیگم،چون خود استقلالی ها هم به این مساله اعتراف کردند.حالا من آبی استقلالی 2 رو دیدم که میگن قشنگه.دیگه وای به حال آبی استقلالی 1 که همه میگن خیلی خیلی چرته!

 توی آبی استقلالی2، دوبار مجسمه آرم پرسپولیس رو –که فکر میکنم در جلوی هتل استقلالی ها توی مشهد بود-نشون داد که برام خیلی جالب بود و دو عکس ازش گرفتم و براتون میذارم:

مجسمه پرسپولیس در فیلم آبی استقلالی!به نظر شما این چه دلیلی میتونه داشته باشه؟به جز اینکه استقلالی ها حسرت آرم باشگاه ما رو میخورند؟

با بازی خوبی که تراکتور در نیمه اول از خود به نمایش گذاشت کمتر کسی انتظار داشت که پرسپولیس بتواند در این بازی پیروز شود.اما چنین نشد و با گل غافلگیر کننده مجتبی زارعی تراکتور روحیه خود را باخت.این گل نیز نکته جالب توجه خود را داشت و آن لایی خوردن حسن رودباریان بود.گل دوم را نیز هوار محمد بسیار زیبا به ثمر رساند.هوار محمد بازیکن بسیار خوبی است و از روزی که برای پرسپولیس به میدان رفته پرسپولیس به مراتب زیبا تر و بهتر بازی میکند.ولی زمزمه هایی شنیده میشود حاکی از این که تیم فولاد خواهان هوار محمد و آرفی است.امیدوارم حداقل هوار محمد برای خالی شدن لیست پرسپولیس قربانی نشود چرا که پرسپولیس به بازیکنی چون او احتیاج دارد.اما آرفی با وجود اینکه یک بازیکن بسیار خوب بوده و در فصل گذشته 17 گل زده است امسال برای پرسپولیس چندان مثمر ثمر نبوده و فکر نمیکنم بود و نبود او چندان فرقی به حال پرسپولیس کند.گل تراکتور نیز که به وسیله فرهاد خیر خواه زده شد همه ما را متوجه یک موضوع کرد و آن اینکه:عشق پرسپولیس در قلب بازیکنان عاشقش باقی میماند هر چند آنها از این تیم بروند.اگر بازیکنی که روزی در پرسپولیس بوده است امروز از گل زدن به این تیم شادمانی کند او هیچ گاه عاشق پرسپولیس نبوده اما کاری که امروز فرهاد خیرخواه انجام داد نشان دهنده آن بود که او از صمیم قلب پرسپولیس را دوست دارد.حرکت او برای همیشه در ذهن من باقی میماند و فراموش نمیشود.اما زیاد بودن موقعیت های خطرناک تراکتور در نیمه اول نشان دهنده نقش مؤثر شیث رضایی در دفاع پرسپولیس داشت که با یک روز غیبت او این چنین دفاع پرسپولیس سست و لرزان میشود.

اکنون من یک سؤال از شما عزیزان دارم:آیا برد امروز میتواند ما را به قهرمانی و صدر جدول امیدوار کند؟

به امید موفقیت های روز افزون پرسپولیس

برای دیدن عکسهای شخصیت های ورزشی در نمایشگاه مطبوعات به ادامه مطلب بروید:

بعد از یه مدت طولانی بالاخره تصمیم گرفتم تا وبلاگ رو از کسادی در بیارم.راستش تو این مدت اصلا دل و دماغ نوشتن نداشتم.فقط بعد از بازی با مقاومت میخواستم آپ کنم که متاسفانه فرصت نشد و بعد از اون هم دوباره بازی های مساوی شروع شد و من اصلا حس نوشتن نداشتم.اما امروز با خودم گفتم هر نتیجه ای باشه باید آپ کنم که خوشبختانه این نتیجه برد بود.انقدر از بازی های مساوی خسته شده بودم که دیگه ترجیح میدادم بازی ها رو نبینم.اصلا دیگه کم کم داشتم نسبت به تیم احساسمو از دست میدادم.انگار یه تیم غریبه توی زمین بازی میکرد.و من نسبت به این تیم حس گذشته رو نداشتم و یه حس غریب داشتم.تیمی که جز 3-4 تا بازکناش بقیشون برام غریبه بودند.

از اینکه میبینم محسن روی نیمکته دلم میگیره.از اینکه میبینم هیچ اثری از علیرضا محمد نیست اعصابم داغون میشه.توی ذهنم دائم ااین سوال تکرار میشه که"محمد پروین کجاست؟"

خلاصه خیلی دلم گرفته.البته برد امروز یه ذره آرومم کرد.وقتی هم حرف بازگشت علی کریمی رو میشنوم دلگرم میشم و امیدوار به اینکه یکبار دیگه میتونم با تمام وجود و احساسم برای تیمم بنویسم.بگذریم،بهتره به جای این حرفا یه ذره از بازی امروز بنویسم.

اولین نکته ای که توی این بازی توجه همه رو بر انگیخت نیمکت نشینی هادی نوروزی؛عزیز دردانه کرانچار بود.علی رغم نیمکت نشینی نوروزی و خط خوردن آرفی از لیست باز هم به محسن اجازه بازی داده نشد و وسلی به عنوان مهاجم بازی کرد.این در حالی بود که همه ما قبل از بازی شنیده بودیم که قرار است امروز محسن به عنوان مهاجم بازی کند.اما باز هم آرزویمان بر آورده نشد.

گل مجتبی زارعی در این بازی بسیار تماشایی بود و بازی فوق العاده تکنیکی وسلی و همچنین بازی زیبا و تماشایی هوار محمد بسیار تاثیر گذار بود و دفاع حریف را غافلگیر کرده بود.سر انجام طلسم وسلی بدشانس در این بازی شکسته شد و موفق به گلزنی شد.

بادامکی نیز بعد از مدتها و بعد از حاشیه هایی که همه از آن مطلع هستیم باری دیگر فرصت بازی یافت.

مصدومیت میثاق هم باعث شد تا نیمه دوم علیرضا حقیقی به میدان آید.امیدوارم مصدومیت میثاق جدی نباشد.اما علیرضا هم امروز خیلی زیبا بازی کرد و چند شانس گلزنی را از حریف گرفت.تا جایی که قضاوت در مورد اینکه آیا حقیقی بهتر است یا معمارزاده خیلی دشواره.این مسئله باعث شد تا من نظرسنجی جدیدی در وبلاگ برای مدت یک هفته بگذارم.از همه شما دوستان تقاضا دارم در این نظر سنجی شرکت کنید.

یاد اون روزها بخیر که با گلهای قشنگت تو آسمونا پرواز میکردیم.شوت های تو هر کدوم تیری بر قبل حریفای پرسپولیس بودند.ام حالا....

پ.ن:همین الان دو تا مصاحبه خوندم که خبر از بازگشت کریمی و نیکی میدادند.من از صمیم قلبم آرزو میکنم این واقعه محقق بشه.خیلی وقته که ما هوادارای پرسپولیس رنگ شادی رو ندیدیم.شاید با بازگشت کریمی و نیکی رنگ شادی هم بیاد.خبرها رو حتما بخونید:

مصاحبه اول:نیکبخت:با کاشانی صحبت کردم که به پرسپولیس برگردم

مصاحبه دوم:کاشانی:کریمی و نیکبخت را میخواهیم

و اما عکسی که با دیدنش فوق العاده سوپرایز شد.تماشاگران بازی سایپا-پرسپولیس:

وای که چقدر دلم براش تنگ شده

 پ.ن۲:از طریق لینک زیر میتوانید به علی کریمی رای دهید تا به عنوان محبوبترین بازیکن سال ۲۰۰۹ انتخاب شود(ایرانی نیستی اگر رای ندی)

http://www.iffhs.de/?b002ec70a804f4cd003f09